IMG_3957.jpg
Zoeken
  • Sylvia Peet

Hoe De kunst van leven tot mij kwam



Het leven. O zo mooi, prachtig, hartverwarmend. Zo ingewikkeld soms, zwaar of zelfs vreselijk. Maar hoe leef je je leven nu eigenlijk? Hoe moet dat? Er is niet echt een stappenplan voor. Gelukkig ook maar, want de zoektocht is volgens mij ook wel de lol van het leven. Maar inzichten, inspiratie, tips & ideeën die je richting geven bij je zoektocht. Die zijn er wel. Want uiteindelijk lijken we allemaal veel meer op elkaar dan we denken.

BAM!

Een tijdje geleden was ik bij een hele inspirerende Catch-avond in Deventer. Zo’n 10 mensen presenteerden zichzelf & wat ze deden met een PechaKucha (voor wie het niet weet: dit is een presentatieformat waarbij iemand 20 beelden laat zien, elk 20 seconden. Niet meer, niet minder). Ik bedacht bij mezelf dat ik niet zou weten waar ik het over zou moeten hebben als ik zo’n presentatie moest doen. En eerlijk is eerlijk: daar vond ik wel wat van. Ik vond het stiekem best kansloos. Bijna 40 jaar en niet eens een gaaf verhaal om te vertellen in 400 seconden. Het universum is gelukkig de beroerdste niet, want niet veel later kreeg ik het BAM in my face. De kunst van leven! Daar word ik blij van, daar praat ik graag over, daar wil ik van alles over weten. En daar wil ik over leren, wil ik anderen hierover vertellen en inspireren.

Zo gaat dat, dat leven

In bijna 40 jaar tijd maakt een mens genoeg mee en krijg je genoeg uitnodigingen om te leren over het leven. Van de laatste 10 jaar kan ik me er nog best veel herinneren. Na mijn studie aan het werk. Voor het eerst alleen een paar maanden op reis. Samenwonen, huis kopen en toen het bericht dat hij er na 10 jaar geen zin meer in had. Negen maanden alleen op reis naar de andere kant van de wereld. Een grote liefde die begon net voordat ik wegging. En die alleen maar groter werd toen hij een tijdje met me mee reisde. Een prachtige groep vriendinnen in mijn leven. Een geliefde vriendin die overleed toen ze net 30 was. Voor mezelf beginnen als zelfstandig communicatie-adviseur. Veel op reis. Weer samenwonen met mijn grote liefde en samen twee prachtige dochters krijgen. Die prachtige dochters ook groot brengen: iets met eten, slapen, opvoeden, structuur (aaaaah! Allergie!!). Een grote-mensen-leven dus, wat soms net zo ingewikkeld is als het klinkt.

En oh wat een emoties en gevoelens kwamen voorbij in die jaren. Rouw, verdriet, hartepijn, onmacht, eenzaamheid te midden van vele mensen. Het willen begrijpen waarom dingen zo zijn als ze zijn. Het zoeken naar houvast, zoeken naar mezelf. Naar mijn hart, mijn ziel, mijn bestemming. En ook zoveel vrijheid, kracht, grote blijdschap, vertrouwen, geluk in al mijn cellen. Door de wereld in te duiken in mijn eentje, weer te durven liefhebben, zelfs samen een gezin durven stichten en een grote-mensen-huis bouwen. Wat is het allemaal goed geweest, wat is het soms intens geweest en wat heeft het me veel gebracht. Weet ik nu.

Misschien is dat waarom ze zeggen: het leven begint bij 40. Want meestal zo rond die tijd heb je van alles al wat meegemaakt en heb je je centrum een beetje weten te vinden. Of juist helemaal niet en begin je rond die tijd lekker aan deel 2 van je leven. Kan natuurlijk ook :-)

Helderheid

Daar, die avond, vielen veel puzzelstukjes op z’n plek. Dus daarom heb ik daar uren met vriendinnen over gesproken en heb ik er uren over nagedacht. Daarom heb ik al die tijdschriften, facebookposts, blogs en (zelfhulp)boeken gelezen. En kan ik er zo weinig van weggooien. Daarom ben ik bij workshops en bijeenkomsten geweest en lees ik zoveel nieuwsbrieven. Daarom heb ik een coach en therapie gehad en heb ik familieopstellingen gedaan. Ik heb de laatste jaren veel geleerd, afgeleerd en mezelf ont-wikkeld. Letterlijk ook; want mijn kern wordt steeds beter zichtbaar. Ik wil dit graag delen, want ik geloof dat je als mens veel gelukkiger bent als je het leven leeft zoals dat bij jou past. Niet bij je partner, je ouders of vrienden. Bij jou, bij het mens dat jij bent. En dan is het best fijn als je daar hulp bij krijgt. Soms een beetje, soms heel direct, soms alleen een duwtje.

En dan nu... Dus.

Wat is helderheid toch fijn! Wel jammer dat het ook net zo snel weer troebel wordt. Want duidelijk; ik wil hier iets mee. Maar wat dan eigenlijk? En hoe ga ik dat doen, en wanneer? En doe ik dat dan als hobby, of wil ik hier echt mijn geld mee verdienen? Op dat punt ben ik nu al even. Het gaat alle kanten op in mijn hoofd, wat vooralsnog nergens toe leid. Dus ik ga het maar eens anders doen dan ik altijd doe. Ik ga gewoon beginnen. Met dit verhaal. Met de eerste stap. En dan zie ik wel wat stap 2 wordt en wanneer ik die ga doen.

#blog #dekunstvanleven #bestemming #roeping

0 keer bekeken
Inspiratie voor de kunst van joúw leven?

​© 2020 - Sylvia Peet