IMG_3957.jpg
Zoeken
  • Sylvia Peet

'Ik weet het niet' is ook een antwoord.



We horen het allemaal waarschijnlijk meerdere keren per dag: 'Hoe is het?' Kans is groot dat jouw antwoord is 'Goed, en met jou?' Of, misschien nog populairder: 'Goed, maar druk! Echt niet te geloven'. Gisteren had ik het hierover met een vriendin. Dat het een aardige vraag is, maar dat het meestal onmogelijk is er een echt goed antwoord op te geven. Ik dacht er later over na hoe dat komt. Wat maakt nou dat we zo lekker automatisch en standaard antwoord geven?

Mijn inzicht van de dag vandaag: volgens mij komt dat omdat we vaak geen idee hebben hoe het echt met ons gaat. Oh wat zijn we druk met ons grote mensen leven. We gaan maar door, racen van het een naar het andere. Hup; opstaan, aankleden, kinderen tien keer roepen om ze uit bed te krijgen terwijl ze niet willen (da's dan de kunst van mijn leven). Hup eten en naar school/werk. Hele dag onder de pannen, einde van de dag het riedeltje in omgekeerde volgorde. Dan nog hup in de benen want nog sporten/sociaal doen of als het nog erger is je huis opruimen oid. Of juist op de bank gezellig doen met je lief die je ook nog niet echt gesproken hebt de afgelopen week (of dag, of maand; in ieder geval veel te weinig).

Wat maken we weinig tijd voor onszelf. Voor stilte. Voor ademhalen. Voor voelen hoe het met ons lijf is. Voor bewust worden van wat er allemaal door ons hoofd raast (al diezelfde gedachten; keer op keer hetzelfde verhaal; weet je hoe vermoeiend dat is!). Wat geven we weinig aandacht aan onszelf. Aan onze dromen. Onze verlangens. Onze bedoeling hier op deze prachtige aarde. Aan onze pijnen: vers of al heel oud. Pijnen van buiten en pijnen van binnen. Wat geven we weinig echte aandacht aan de mensen die ons het meeste lief zijn. Wat zijn we weinig echt in verbinding.

Als ik het zo teruglees word ik er niet echt heel vrolijk van... Maar gelukkig is er bewust van worden de eerste stap! En je hoeft echt niet heel groots te beginnen he. Je hoeft niet direct twee keer een uur te mediteren, al je contacten in je telefoon te deleten, een week op stilteretraite te gaan (hoewel me dat heeeeerlijk lijkt). Je hoeft alleen wat bewuster te worden van jezelf. Wat langer na te denken over je antwoord op de vraag hoe het met je is. Of het antwoord geven dat echt klopt: 'ik weet het niet.

Ik neem me voor om momentjes in te bouwen in de dag. Momentjes van aandacht voor mezelf. Hoe het met me is. Of mijn energie nog stroomt of helemaal niet meer. Of het klopt wat ik aan het doen ben of niet. Of ik trouw ben aan mij en wie ik ben, wie ik wil zijn misschien.

En hup natuurlijk ook wat grotere dingen (ik hou nou eenmaal van ik-ga-het-nu-anders-doen-lijstjes). Binnenkort ga ik vier dagen kamperen met mijn lieve kindjes in onze nieuwe vouwcaravan (klinkt net zo cool als het is). Vier dagen gewoon zijn, de tijd thuis laten en de dag verklooien. Ik ga morgenmiddag alleen op pad: minstens twee uur in de auto in mijn eentje, in stilte. Dit voorjaar een weekendje op avontuur met mijn liefje. En nu eerst maar eens in stilte op de bank, met een kopje thee, zonder alle digitale afleiders om me heen. Kijken of ik kan ontdekken hoe het met me is.

#aandacht #blog #energie

0 keer bekeken
Inspiratie voor de kunst van joúw leven?

​© 2020 - Sylvia Peet