IMG_3957.jpg
Zoeken
  • Sylvia Peet

Het echte begin van Het Grote Avontuur



Tweede kerstdag waren we 11 jaar samen: deze ontzettend leuke man & ik! Wat een avontuur is het al geweest. De eerste twee intense weken samen voordat ik wegging naar Zuid Amerika, de 9 maanden dat ik daar was, de 5 weken dat hij langs kwam, we rondreisden en 24/7 samen waren. De tijd toen ik weer gewoon thuis was en het leven normaal werd, we echt ‘een relatie’ hadden.

Samen reizen, de flow toen ik durfde te kiezen voor de liefde i.p.v. angst om weer samen te gaan wonen. Snel daarna werd ik zwanger en begonnen we ook aan de droom van Maarten: het bouwen van ons eigen huis. Onze prachtige dochter Saar werd geboren: we werden vader & moeder van dit prachtige mensje! Wat een lifechange was dat. Haar komst zette allerlei processen en ontwikkelingen in gang. In onze relatie, en zeker ook in mij.

Daarna kwam onze tweede prachtige dochter Meie, wat heerlijk was en waarmee ook de tropenjaren begonnen. Ik vond dat altijd zo stom klinken, maar snap het nu wel. Het zijn zulke bijzondere eerste jaren met die kleine mensjes, maar ook heel intensief, helemaal omdat we in die jaren ook ons eigen huis bedachten en bouwden. De zorg voor die kleine mensjes, het slaap- en energiegebrek. Het niet-weten hoe dat eigenlijk gaat met baby’s en kinderen, het ontdekken van hoe je als ouder bent en wilt worden. En dan het samen ouder zijn van die mensjes, met allebei je eigen opvoeding, ideeën en thema’s. Het is niet makkelijk om met elkaar verbonden te zijn en blijven: ik vond en vind het al zo lastig om verbonden met mezelf te blijven!

Dat was een van mijn angsten voordat ik kinderen kreeg: dat ik mezelf ‘kwijt’ zou raken. En dat mijn leven voorbij zou zijn. Als ik nu terugkijk zit daar wel een kern van waarheid in: je kunt jezelf door kinderen makkelijk laten afleiden en veel dingen die ik deed voordat zij er waren doe ik nu niet meer, of veel minder. Alleen ben ik er niet ongelukkiger van geworden, maar heeft het me meer gebracht dan ik ooit had kunnen bedenken. Moeder zijn heeft zoveel lagen in mij zichtbaar gemaakt. Dat je zoveel liefde kunt voelen voor je kinderen, en ook zoveel boosheid, irritatie en frustratie. Het brengt oud zeer dat heel diep zat in het licht. De afgelopen jaren heb ik veel opgeruimd in mezelf, dat los gelaten dat me niets meer bracht en heb ik veel energie gestopt in mijn eigen ontwikkeling en connectie.


Nu het tijd voor verdieping & nog meer connectie met mijzelf, mijn lief & ons gezin. Dat is een van de redenen dat we nu deze reis samen met de meisjes aan het maken zijn. Deze drie maanden geven ruimte voor transitie; voor de overgang naar een nieuwe fase in ons leven. Aandacht voor wat we daarin willen, wat we werkelijk belangrijk vinden, wat gecreëerd wil worden en wat we hier te doen hebben.

De meisjes worden zo snel groot: we genieten nu ontzettend van hoe klein ze nu nog zijn, hoe ze samen spelen, hoe leuk ze het vinden met ons samen te zijn, hoe graag ze nog voorgelezen en –gezongen worden. Het de hele dag samen zijn zorgt voor een heel verbonden gevoel, ook al is het ook intensief en vind ik het soms helemaal niet makkelijk om zo beschikbaar te zijn. Ook tussen mijn lief en mij is de verbinding krachtiger en stroomt de energie & de liefde veel makkelijker. De aankomende tijd gaat vooral over veel plezier maken met elkaar, meebewegen met de stroom van welzijn en genieten van ons Grote avontuur, dat zoveel groter is dan alleen deze reis.

#liefde #relatie #HetGroteAvontuur

134 keer bekeken
Inspiratie voor de kunst van joúw leven?

​© 2020 - Sylvia Peet