10 jaar

Bijgewerkt op: 31 mei

Mijn lief en ik dachten; ach laten we ons op een maandagochtend maar ff registreren als partner; hebben we iig 'dingen geregeld' nu we zo'n prachtige dochter hebben. En als we toch nog eens echt willen trouwen, kan dat ook nog.​​​​​​​​

​​​​​​​​

Op die maandagochtend, 2-4-2012, stonden we daar met onze dochter en broer & zus als getuigen, voor de ambtenaar van de burgerlijke stand. Ik dacht ff hup; handtekening en klaar.​​​​​​​​

​​​​​​​​

En toen las ze dit gedicht. Ik moest er keihard van huilen. Het raakte me diep in mijn hart. Want het beschrijft zo mooi hoe ik het voelde, en waar zo'n verbinding eigenlijk over gaat.​​​​​​​​

​​​​​​​​

"Zodat we kunnen zeggen we hebben echt geleefd"​​​​​​​​

Deze prachtige zin komt elke keer dat ik het weer lees diep binnen, omdat het zo mooi beschrijft waar het leven voor mij over gaat ❤️


1 weergave0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven