IMG_3957.jpg
Zoeken
  • Sylvia Peet

Misty morning

Vanochtend zat ik in de trein ontzettend te genieten.

Van de zon die op kwam boven de bomen en weilanden. De prachtige kleuren van de lucht, de wolken, de aarde.

En toen; 1 seconde later: alles grijs, grauw, onzichtbaar. Een hele grote wolk van mist. Ik verwonderde me erover.

Weer een seconde verder en het was weer stralend.

Dit magische moment, leerde me iets essentieels.

Want het is zo’n prachtige metafoor voor de afgelopen weken. Na een ‘licht’ najaar, was ik eind vorig jaar ‘ineens’ in die grote, grijze wolk van mist. Waar ik niet snapte wat er was gebeurd, hoe ik daar nou gekomen was. Waar ik niet snapte waar ik überhaupt was, wat de bedoeling ervan was.

Een wolk waarin ik gaandeweg ontdekte dat het er heerlijk rustig was, dat ik vooral dicht bij mij mocht blijven. Dat ik mocht vertrouwen op mijn innerlijke kompas en dat het pad zich zo stap voor stap zou laten zien.

En och dat laatste was niet zo makkelijk. Het was echt ‘a spiritual workout’ Om steeds van mijn hoofd (‘Wat moet ik doen?!’, ‘wat is er nu echt aan de hand?!’, e.d.) eerst naar mijn hart te gaan (‘Ik ben veilig’, ‘Alles is goed en precies zoals het nu voor me mag zijn’). Van angst naar vertrouwen. Van doen, naar niet-doen, naar zijn. Van ‘vinden dat ik iets moet willen neerzetten’ naar ‘overgeven aan de weg die mijn wonderlijk mooie Zelf prima weet.’ Als ik maar naar haar durf te luisteren.

De zon schijnt nog steeds vol op mij; de lucht is stralend blauw. Ik voel in alles, dat ik alleen maar dat hoef te doen: mijn licht heerlijk laten schijnen, zoals de zon. In het magische universum waar we in leven, met alle liefde, potentie, creatiekracht en wonderen. En dat ik vanuit mijn stralende zelf, met liefde de mist, wolken, noodweer; wat zich ook aandient, mag omarmen. Omdat zij essentieel zijn om te ontdekken, te groeien, te bloeien.

Essentieel om het leven in al haar volheid te ervaren.

#dekunstvanleven


0 keer bekeken
Inspiratie voor de kunst van joúw leven?

​© 2020 - Sylvia Peet